Net niet, wederom net niet. Dat was de uitkomst van wedstrijd nummer 7 deze competitie, nu uit bij de Westhoek’20. En het leek een kopie van de wedstrijd tegen SKNWK, tegen VVC’68 en tegen Tholense Boys. Alhoewel die laatste niet helemaal, alleen wel qua scoreverloop.
Een eerste helft waarin de roodhemden het behoorlijk op zijn beloop lijken te laten en waarin de tegenstander veel ruimte krijgt om te voetballen. Dat resulteert in twee doelpunten tegen, waarbij de tweede wat ongelukkig tot stand kwam middels een eigen doelpunt. Het eerste SPS-schot op doel en tussen de palen, was zelfs pas in de 29e(!) minuut te noteren. Op dat moment was de ongelukkige Martijn van Haaften al geblesseerd uitgevallen na een op het oog onschuldig duel. Er werd al voorzichtig “de man van glas” geopperd, vrij naar Arjen Robben. Overigens was degene die op doel schoot, de voor Martijn ingevallen Maurice van der Slikke.
Trainer Johnny van Dijke, die weer over de zo goed als fitte Maurice Lindhout kon beschikken, zag zijn ploeg in de tweede helft nog steeds wat voorzichtig voetballen, wat in de zesde minuut leidde tot de 3-0. Alsof de wekker was gegaan, kwam het spel van SPS toen tot leven. De registers werden opengetrokken met grote druk op de tegenstander en de thuisploeg wist niet meer waar het moest zoeken. Met een vlammend schot van Andries de Jong, die gelukkig weinig had overgehouden van zijn avontuur bij de HAP van de week ervoor, werd de 3-1 binnengeschoten. Johnny gooide vervolgens alles op de aanval en bracht met Ardjan de Jong en de eerder genoemde Maurice Lindhout nog meer aanvallend geweld binnen de lijnen. Dat resulteerde binnen de minuut (64e) al tot de aansluitingstreffer door Maurice L., ook hij liet de keeper van de blauwhemden staan met een kiezelhard schot in dezelfde hoek als Andries al had gescoord.
Daarmee was de aanvalsdrift van SPS nog niet over. Maar op dat moment liet de eerder nog sportief leidende scheidsrechter een steekje vallen. Een duidelijke overtreding in het zestienmetergebied op Ardjan werd niet bestraft, zodat de thuisploeg, die dat overigens na afloop ook beaamde, ontzettend goed wegkwam. Lees: zonder strafschop tegen. Over zijn beweegredenen voor die beslissing kunnen we slechts gissen, maar het maakte dat de Westhoek’20 zijn rug nog ietsjes wist te rekken en verder zonder kleerscheuren én met drie punten het eindsignaal wist te halen. Onder opgelucht gejuich en een laatste man die blijkbaar nog een trap na moest geven richting trainer Johnny middels een scheldwoord, werden de gemoederen wat verhit. Gelukkig waren de meeste spelers zo verstandig om de kemphanen te scheiden, zodat het uiteindelijk met een sisser afliep.
Toch heeft het vertoonde spel in de tweede helft zeker potentie voor de rest van de competitie, zodat daar aan kan worden vastgeklampt. Want echt weggespeeld zijn we alleen door eigen toedoen, voor de volgende wedstrijd maar eens proberen twee helften ons eigen spel te spelen. Dan gaat het zeker goedkomen!

Foto 1: de ongelukkige Martijn van Haaften, die al na 25 minuten uitviel

Foto 2: Kees de Jong

Foto 3: Swen Uijl

Foto 4: Het moment (helaas niet goed zichtbaar) waarin Ardjan de Jong een strafschop had moeten krijgen

Foto 5: Terug van een blessure en meteen trefzeker: Maurice Lindhout

Foto 6: Maurice van der Slikke