Competitiewedstrijd nummer 20 van dit seizoen was niet de beste, zoveel was wel duidelijk. Maar wat ook duidelijk werd, is dat nu ook minder goede wedstrijden door de equipe van trainer Johnny van Dijke duidelijk worden gewonnen. Want hoewel niet de beste, was het ook niet zo dat het slecht was. Slordig, da’s een beter woord voor het spel.
Tot aan de 2-0 viel het allemaal nog redelijk mee, daarna werd het dus slordig. Al na 8 minuten viel de 1-0, toen een doorgekopte bal van Andries de Jong op waarde werd geschat door broer en jubilaris Wilmer, die de 1-0 binnentikte. De 2-0 in de 20e minuut was een fraai staaltje onzelfzuchtigheid van verdediger Artjan Feijtel, die alleen voor de keeper de bal keurig opzij legde voor de meegelopen Justin van der Slikke. Die kon de bal zo binnenlopen.
Vier minuten later zag het er echter alweer rooskleuriger uit voor de bezoekers, toen een makkelijk gegeven vrije trap keurig over de muur tegen de touwen werd geschoten. Hierna werd het rommelig van twee kanten en heel veel kansen werden niet meer bij elkaar gespeeld tot aan de rust.
De thee was echter wel louterend, met name voor SPS. Dertien minuten was er gespeeld toen Artjan loon naar werken kreeg. De voorzet van Andries werd op een presenteerblaadje afgeleverd, net zoals Artjan zelf eerder in de wedstrijd Justin had bediend. Het betekende de 3-1. Dat het zes minuten later alweer 3-2 stond, mocht de pret niet drukken, want niet minder dan Andries zelf zorgde in de 73e minuut dat het verschil alweer twee was. Met een indrukwekkend schot in de kruising maakte hij dat de keeper van Brouw compleet weerloos was. Het slotakkoord was zes minuten voor tijd voor wederom Wilmer de Jong. Bij een dieptepass door, ja hoor, wederom broer Andries, kon hij de verdedigers van zich afschudden en de bal tenslotte onder de keeper doorschieten. 5-2 en de wedstrijd was definitief gespeeld.
Foto 1: Maikel Feijtel
Foto 2: Richard Elenbaas
Foto 3: Walter Andriesse
Foto 4: Justin van der Slikke
Foto 5: René de Groen
Foto 6: Maurice van der Slikke