Na een mooie rit van bijna een uur aangekomen op Burgh-Haamstede, waar fc de Westhoek’20 de tegenstander van de middag was. Zoals iemand al opmerkte: “We hebben hier nog nooit verloren!”. En ook vanmiddag zou dat niet anders zijn. Overigens, voor de statistieken: thuis heeft de Westhoek een beter saldo dan wijzelf…

SPS begon sterk aan de wedstrijd. De eerste 20 minuten werd er goed druk gezet en kwam de thuisploeg er eigenlijk niet of nauwelijks aan te pas. Keerzijde was dat de weinige kansen die werden gemaakt, niet werden benut. Daarna kwamen de blauwhemden wat beter in de wedstrijd, al kwam daar na zo’n tien minuten alweer een eind aan, toen Ardjan de Jong, ingevallen voor de onfortuinlijke Justin van der Slikke, na eerst de paal te hebben geraakt, alsnog de verdiende voorsprong wist te scoren. Het laatste kwartier was ook voor SPS, maar de minimale voorsprong werd niet groter.

In de rust werd Justin, met brancard en eigen vervoer omdat de ambulance niet wenste te komen, naar het ziekenhuis in Goes vervoerd. Gelukkig viel de schade mee, al zal hij er wel een aantal weken zoet mee zijn. Jus, beterschap man!

Na de rust een anders gepositioneerd de Westhoek. Zij wisten nu onder de druk van de eerste helft uit te komen en kwamen zelf ook vaker voor het doel. SPS daarentegen wisselde weer eens een goede met een slechte helft af, al was de thuisploeg niet veel beter. Aan beide zijden werden kansen afgedwongen, maar slordigheid of een goede keeper weerhielden dat de score nog veranderde.

Drie punten erbij, en dat was toch het belangrijkste van de middag.

Foto 1: Walter Andriesse

Foto 2: Wilmer de Jong

Foto 3: Jurgen Deij

Foto 4: Corstiaan Andriesse

Foto 5: Ardjan de Jong, de matchwinner

Foto 6: Kees de Jong, de materiaaltester

Tja, de eerste kennismaking van SPS op sportpark d’n Aekerboam met “de Schapekoppen” uit Dordrecht bleek geen onverdeeld succes. De amateurtak van fc Dordrecht was voor het eerst te gast in Poortvliet en liet in de eerste helft zien een elftal te zijn met goede voetballers. SPS stelde daar echter de nodige werklust tegenover en beide elftallen kregen ongeveer net zoveel kansen. De gasten raakten twee maal de lat, terwijl ook de roodhemden éénmaal de lat teisterde (waarbij de grensrechter vlagde voor buitenspel) en éénmaal een goede doorkopbal van Jelmar Elenbaas op de doellijn niet werd benut door beide broers Van der Slikke.

Wel moest in de 34e minuut Richard Elenbaas de bal uit het net halen, na een afgeslagen vrije trap waarbij wel heel veel mensen sjokkend terugliepen, in plaats van de door trainer Johnny van Dijke gevraagde snelle omschakeling te maken. Dat Richard daarbij ook nog een inschattingsfout maakte, maakte dat het voor de aanvaller van Dordrecht wel een heel koud kunstje was de bal over hem in het doel te lobben.

Na de rust leek echter langzaam maar zeker het kaarsje te doven bij de gasten. SPS was veel energieker en dat maakte dat na een kwartier de gelijkmaker werd gemaakt door Raynor Suurd. Na heel goed doorgaan van Maurice van der Slikke, waarbij hij de aan hem hangende tegenstander uiteindelijk achter zich liet, was zijn voorzet richting het doel echter niet zo goed als zijn eerdere actie en leek de bal een prooi voor de keeper. Die had echter last met het klem pakken van de bal, waarbij het deze losliet en Raynor er als de kippen bij was om de losliggende bal tot doelpunt te promoveren.

Dordrecht leek rijp voor de sloop en beperkte zich tot verdedigen, het spel vertragen en blessures faken, net zoals op televisie regelmatig te zien is bij profwedstrijden. Dat maakte dat in de 76e minuut de vlam in de pan sloeg, waarbij door de bezoekers de “discriminatie-kaart” werd getrokken. Eén van de donkere spelers was daarbij zo opgefokt, dat hij maar liefst een kleine vijf minuten door alles en iedereen moest worden tegengehouden voor hij eindelijk wat rustiger werd. Gelukkig bleef het bij een dreigende houding en zijn er geen klappen gevallen, maar de scheidsrechter vond de situatie wel dermate gevaarlijk, dat hij besloot er definitief een eind aan te maken en de wedstrijd te staken.

Nu is het afwachten wat het rapport van de scheidsrechter bij de KNVB teweeg zal brengen en waarschijnlijk zullen ook de clubs hun zienswijze mogen doorgeven. Hierna zal diezelfde KNVB een verdict opmaken en beslissen of het restant zal moeten worden uitgespeeld en zo ja, wanneer.

En toen stonden we weer met beide benen stevig op de grond…
Wat ging er mis? Ondanks een motiverende speech van trainer Johnny van Dijke, die nog enkele uitspraken van OFB aanhaalde die op z’n minst prikkelend mogen worden genoemd, zat er, zeker in de eerste helft, niks in het spel van SPS. Slordig, is nog op zijn mildst uitgedrukt. Dat resulteerde in een gelijkopgaande wedstrijd waarbij de thuisclub zijn favoriete spel kon spelen: met een lange bal de voorwaartsen opzoeken die op hun beurt moesten zien of ze er iets mee konden.

Al in de 2e minuut konden ze er wat mee. De op rechts geposteerde Kees de Jong werd uitgespeeld en het schot op de goal trof direct doel. Dat was een domper voor de in het blauw gestoken roodhemden, waar geen echt antwoord op werd gevonden. In de 30e minuut werd de score verdubbeld, toen een vrije trap ongehinderd achter doelman Richard Elenbaas kon worden getrapt. Vlak voor rust de eerste echte kans voor SPS, maar die was helaas niet besteed aan Maurice van der Slikke, die de bal huizenhoog overjoeg.

Na rust en twee ingebrachte verse krachten, leek het tij even te keren. Marnix van der Slikke was de laatste die de bal beroerde in een soort schiettent en al na twee minuten leek de spanning dus terug te keren. Echter werden weinig kansen gecreëerd, op twee voorlangs geschoten doelpogingen van Justin van der Slikke na. Verder was de keeper van de thuisclub heer en meester in zijn strafschopgebied. In de 67e minuut werd het vonnis beslist, toen OFB de derde binnenschoot.

Uithuilen en weer verder gaan, en leren dat wij; SPS, niet op 70 of 80% een wedstrijd kunnen winnen. Dat zal komende zaterdag, tegen een goed Dordrecht Amateurs, toch echt anders moeten.

Foto 1: Raynor Suurd

Foto 2: Ardjan de Jong

Foto 3: Walter Andriesse

Foto 4: Wilmer de Jong

Foto 5: Jurgen Deij

Foto 6: René de Groen