Wederom een wedstrijd waarin de nul wordt gehouden en die, gezien de kansen, terecht werd gewonnen. De eerste helft was nog gelijkwaardig, waarbij de bezoekers een licht veldoverwicht hadden in verband met de wind. Ook de eerste, grote, kans was voor de bezoekers, maar oog in oog met keeper Richard Elenbaas was laatstgenoemde de baas. Ook SPS kreeg, in de persoon van Jelmar Elenbaas, nog een flinke kans, maar zijn schot eindigde naast het doel.

De tweede helft kantelde de wedstrijd in het voordeel van SPS, ook nu met dank aan de wind in de rug. De duels werden gewonnen, de inzet was prima en eindelijk ook de afronding. In de 53e minuut rondde Justin van der Slikke een prima teruggelegde bal van René de Groen af en 30 minuten later was broer Maurice de maker van de 2-0. Ditmaal na een perfecte steekpass van Ardjan de Jong.

De bezoekers konden daar weinig tegenover stellen, wederom stond de verdediging van de roodhemden als een huis, op enkele slippertjes na. Zo was er, na de verloren heenwedstrijd, mooi sportief revanche genomen. Jammer dat het doelsaldo van grote concurrent voor de zesde plaats; DHV, vele malen beter is, anders had het de laatste twee wedstrijden nog écht spannend kunnen worden. Nu de blik houden op de 7e plaats en DVO’60 er onder houden.

Foto 1: Maurice Lindhout

Foto 2: Kevin Uijl

Foto 3: Richard Elenbaas

Foto 4: Marnix van der Slikke

Foto 5: Maurice van der Slikke

Foto 6: Ardjan de Jong

De winning-streak is ten einde. Tegen een sterker Steenbergen moest zelfs goalie Richard Elenbaas zich gewonnen geven, al had de thuisploeg daar wel drie wereldgoals en één zeer goed uitgespeelde aanval voor nodig. Steenbergen was overigens wel, qua veldspel, beter.

En het leek nog wel zo goed te gaan. Al in de eerste minuut (net als vorige week) een kans voor SPS, maar wederom niet besteed aan de voorwaartsen. Daar bleef het niet bij, want ook schoten van Justin van der Slikke en René de Groen kwamen niet daar waar ze in gedachten al zaten: in het net. En in de 24e minuut was daar ineens, uit het niks, de 1-0. Na een drinkpauze vanwege de enorme hitte (denk ik) kwam er een hard en strak schot, in de uiterste winkelhaak, volledig buiten het bereik van de tastende linkerhand van Richard. Zoals gezegd een wereldgoal, en eentje die zeer berekenend was geplaatst.

Daarmee was het nog (lang) niet over in de eerste helft. Daar waar Maurice van der Slikke een voorzet van broer Justin maar voor het inschieten had, raakte zijn “schot” alleen lucht. Uit de daaropvolgende tegenaanval was het tien minuten voor rust wederom raak door een wonderschoon afstandschot. SPS was van slag en een minuut later lag de derde er al in, door een prima over enkele schijven uitgespeelde aanval. Einde wedstrijd…

Na de rust was het wederom een klein kwartiertje waarin het wel aardig liep, maar in de 58e minuut werd door de derde “winkelhaakgoal” alle hoop, als die er nog was, aan flarden geschoten. Hierna kabbelde de wedstrijd naar het einde. SPS was kapot gespeeld en Steenbergen hoefde niet meer zo nodig.

Daarmee lijkt ook alle hoop op handhaving verdwenen. Natuurlijk, in theorie kan het nog, maar met nog drie wedstrijden te gaan en 9 punten verschil met het veilige DHV, dat ook nog eens een beter doelsaldo van +25 heeft, zou er een film van worden gemaakt als SPS het gaat redden. Nu dus richten op de 7e plaats, dat nog wel mogelijk is, gezien het programma van DVO’60.

Foto 1: Wilmer de Jong

Foto 2: Artjan Feijtel

Foto 3: Kevin Uijl

Foto 4: Colin van der Slikke

Foto 5: Jelmar Elenbaas

Foto 6: Justin van der Slikke

Onder een stralende zon van 20+ graden, was het afgelopen zaterdag een prima dag voor allen die SPS een warm hart toedragen. Het begon met een prima doelpunt van Daan Suurland; de Pupil van de Week, die liet zien hoe het moest. Wat volgde was een mooie wedstrijd om te zien met vooral veel spanning, dat vergoedde het feit dat het spel op zich niet altijd even goed verzorgd was. Al na 20 seconden een prima kans die helaas om zeep werd geholpen, maar meer volgden er gaandeweg de wedstrijd. Ook DHV zag een goede mogelijkheid tegen de lat uiteen spatten en zo was de kansenverhouding vlak voor het rustsignaal ongeveer 4-2 in het voordeel van de thuisploeg.

Dat missen van kansen leek zo vlak voor rust ook op het scorebord te gaan eindigen, maar daar dacht in de 44e minuut Justin van der Slikke anders over. René de Groen (“hij is rechts!!”) gaf voor met links en op onnavolgbare wijze scoorde Justin achter het standbeen van dichtbij de 1-0 achter de verbouwereerde keeper. Diezelfde keeper die eerder al een paar prima reddingen had verricht, was nu dan eindelijk verslagen.

Na rust bleef de spanning in de wedstrijd, voornamelijk omdat SPS weigerde om het veelvoud aan kansen te benutten. DHV had namelijk de wat verdedigende stellingen verlaten om de gelijkmaker te forceren, wat een berg aan ruimte overliet aan de voorwaartsen van SPS. Het doelsaldo werd echter niet opgevijzeld, wat hopelijk aan het eind van de competitie de formatie van trainer Marc de Weerd niet zal gaan opbreken.

De bezoekers konden geen echte kansen bij elkaar voetballen, al was in de slotminuten een inzet nog dicht bij de 1-1. Doelman Richard Elenbaas hield echter voor de vierde achtereenvolgende keer de “nul”, wat een record opleverde in de statistieken van SPS. Smetje op de wedstrijd waren de drie gele kaarten voor praten, die de thuisploeg in het laatste kwartier van de wedstrijd nog bij elkaar sprokkelde…

Hoe dan ook was voor nu de laatste strohalm gepakt, maar zullen ook in de resterende wedstrijden de punten moeten worden binnengesleept om die begeerde zesde plaats op de ranglijst te kunnen pakken. Ook moeten zowel DHV (zes punten) en DVO’60 (drie punten) dan nog worden ingelopen, met andere woorden: het ligt niet alleen in eigen hand. Het blijft dus ongemeen spannend!

Foto 1: Nieuw record voor Richard Elenbaas: 4x de nul achtereen in de competitie

Foto 2: Justin van der Slikke, matchwinner

Foto 3: René de Groen

Foto 4: Marnix van der Slikke

Foto 5: Walter Andriesse

Foto 6: Maurice van der Slikke